TD:- สาวแว่น[อุโซดะ]*

หลายคนสงสัย ว่าเอ๋!! เวลามีประจำเดือนแล้วจะทำไงหว่า
จะทำไง ไม่ไห้ มีกลิ่นคาวเลือด จะทำไง ไม่ให้จุดซ้อนเร้นตรงๆ นั้นของเรา
สกปรก ทำไง ถ้าเราปวดท้อง ประจำเดือดละ เอ๋ ทำไงๆ
สาวๆ หลายคนอาจจะคิดเรื่องนี้กัน อยู่ใช่ไหมคะ ละ เอ๋ ทำไง ละ ดังนั้น ไปดูกัน นน*

อาหารเมื่อเป็น ประจำเดือน
ก่อนเป็นประจำเดือน ผู้หญิงอย่างเราควรทานอาหารประเภทแคลเซียมเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการดื่มนม ทานปลาเล็กปลาน้อย เพื่อช่วยลดอาการปวดท้องน้อย ปวดหลัง และลดอาการหงุดหงิด เหวี่ยงคนใกล้ชิด นอกจากแคลเซียมแล้ว สารอาหารอื่นๆก็ควรรับประทานเพิ่ม เช่น วิตามินซี วิตามินดี และโปรตีน เพื่อเสริมในช่วงเสียเกลือแร่ ทำให้ร่างกายไม่เหน็ดเหนื่อย จนเกินไปสำหรับธัญพืช ช่วยในเรื่องระบบขับถ่ายและยังทำให้ประจำเดือนเป็นไปอย่างราบรื่นอีกด้วย ฉะนั้นผู้หญิงควรทานอาหารประเภทธัญพืชให้บ่อยขึ้นเพื่อสุขภาพ หากปวดท้องประจำเดือน ควรทานน้ำขิง ชาขิง หรือเต้าฮวยร้อนๆ และนอนพักผ่อนให้มาก งดอาหารรสจัดและเครื่องดื่มคาเฟอีน

การรักษาความสะอาด
เป็น ที่รู้กันดีว่า ระหว่างมีประจำเดือนนั้น ผู้หญิงจะไม่มั่นใจในเรื่องกลิ่น แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือการติดเชื้อได้หากรักษาความสะอาดไม่ดีพอ
1. ก่อนเป็นประจำเดือน สามารถเล็มขนเพชร เพื่อให้การทำความสะอาดเป็นไปได้อย่างง่ายดายและไม่เกิดกลิ่นที่สะสมเอาไว้
2. ไม่ควรอาบน้ำที่เย็นจัด หรือร้อนจัด เพื่อคงอุณหภูมิร่างกายให้ปกติ
3. การทำความสะอาดด้วยสบู่ ล้างเฉพาะภายนอกเท่านั้น ห้ามสวนล้างเข้าในช่องคลอด จะเกิดอันตรายได้
4. การเปลี่ยนผ้าอนามัย ควรเปลี่ยนทุกๆ 2-3 ชั่วโมง หรือในช่วงสองวันแรกหากมีเลือดประจำเดือนเยอะ ควรเปลี่ยนบ่อยๆ เพื่อไม่ให้เกิดความอับชื้นและกลิ่นที่หมักหมม
5. หากมีผื่นขึ้น อาจเกิดอาการแพ้ ควรเปลี่ยนยี่ห้อผ้าอนามัย และเลือกใช้ชนิดที่ไม่มีน้ำหอมที่จะทำให้ระคายเคือง และไปพบแพทย์เพื่อทำการรักษา

ลดอาการปวดท้องประจำเดือน
1. ทานอาหารที่มีประโยชน์ ลดอาหารมัน ทานนมเพิ่มขึ้นก่อนเป็นประจำเดือน
2. ออกกำลังกายเบาๆขณะมีประจำเดือน
3. หากปวดท้องมาก ควรทานยาแก้ปวด หรือใช้ถุงน้ำร้อนประคบบริเวณท้อง

บทความนี้มาจาก :: http://www.pooyingnaka.com/

          เหตุผลที่กวาเอาบทความนี้มายัด!!~ ใส่ ลงในนี้ก็เพราะว่า
มันเป็นเรื่องที่สังคมตอนนี้ เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นเป้นธรรมดา ที่ลูกผู้หญิง ผู้สาว
แบบเราๆ ต้องป้องกัน ตัว จริงไหม คะ ??~

ข้อมูลจากผู้ต้องขังข้อหา ข่มขืน จาก คุกบางขวาง และ ลาดยาว จำนวน 100 คน
นาง สาวอลิสา แสงขำ นักศึกษาปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาลตร์ ภาควิชาอาชญวิทยา เก็บข้อมูลจากนักโทษข้อหาข่มขืนจากคุกบางขวางและลาดยาว จำนวน 100 คน

- 90% เลือกผู้หญิงผมยาว คือหางเปีย หางม้าปล่อยตามธรรมชาติ เพราะกระชากจากข ้างหลังได้ง่าย
- 87% เลือก ผู้หญิงที่สวมเสื้อผ้าถอดง่าย แต่หากพบผู้หญิงถูกใจแต่สวมเสื้อผ้าที่ต้องใช้เวลาถอดนาน เขาจะกลับมาดักรอเป็นครั้งที่สองพร้อมกรรไกรหรือคัตเตอร์
- 84% เลือกผู้หญิงที่เดินไปด้วยคุยโทรศัพท์ไปด้วย มือถือสามารถนำไปขายต่อได้ หรืออ่านการ์ตูน หรือหนังสืออื่นขณะเดินเพราะไม่ได้ระวังตัว
- 96% เลือก ผู้หญิงที่เดินทางไปไหนมาไหนเวลากลางคืน เพราะผู้ชายส่วนใหญ่มีประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกตอนกลางคืนโดยไม่คำนึงว่า ต้องเป็นผู้หญิงสวยหรือหุ่นดี ขอให้มีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอ มีนักโทษบางขวางคนหนึ่งให้ข้อมูลว่าหากเวลานั้นเป็นเวลาที่เขาต้องการปลด ปล่อยแล้วเขาไม่เลือกว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย วัว ควาย
- 99% เลือก ผู้หญิงที่เดินทางคนเดียว มีนักโทษบางขวางคนหนึ่งทำทีเป็นวินมอเตอร์ไซค์รับผู้หญิงคนที่ถูกใจจากกลุ่ม เพื่อนของเธอที่เดินด้วยกันไปข่มขืน
- 80% สามารถข่มขืนได้ในการกระทำครั้งแรกโดยใช้อุปกรณ์ของผู้หญิงนั่นเองเป็นอุปกรณ์ช่วยประกอบการกระทำผิด เช่น เข็มขัด ลูกกุญแจ กระจกส่อง
-  70% เลิกล้มความตั้งใจหากผู้หญิงคนนั้นจ้องหน้าเขาแล้วเริ่มต้นสนทนาสั้นๆกับเขาก่อน ขณะที่เขาเข้าประชิดตัว เช่น โทษค่ะ กี่โมงแล้ว
วิธีป้องกันตัวหากโดนหื่นลากลงข้างทาง

1.  ร้อยละ 90  ผู้หญิงหมดสิทธิ์ใช้ศิลปะป้องกันตัวเพราะคนร้ายจะซุ่มรอทีเผลอ ที่โดนบ่อยๆคือล็อคแขนไขว้หลัง มืออุดปากแล้วกระชากหรือลากเข้าข้างทาง ถ้าคนร้ายเตรียมตัวมาดี ก็จะมีอาวุธจี้ไม่ให้เหยื่อขัดขืน แน่นอนว่าน้อยคนที่เห็นมีด ปืนแล้วจะกล้าใช้วิชาที่เรียนมา

2. เมื่อโดนลากเข้าข้างทาง คุณก็จะโดนต่อยท้องเพื่อให้จุกจนไม่มีแรงดิ้น และตบปากหรือต่อยหน้า เพื่อให้กลัว,เจ็บหรือกึ่งๆหมดสติ จากนั้นถ้า
คนร้ายหื่นแบบชาญฉลาดก็จะหาของมาอุดปากคุณไว้ ถ้าคุณนุ่งกระโปรงมา มันอาจถอด ก.ก.น. มาอุดปาก...ซวยแท้ๆ

3. เมื่อคนร้ายเห็นคุณไม่มีแรงดิ้น ก็จะทำการถลกส่วนล่างคุณออก
โดยท่าที่นิยมคือนั่งคร่อมเอว เอาเข่ากดแขนส่วนบนคุณไว้ ทำให้
ไม่มีแรงมากพอจะผลักแถมยังจุกอยู่อีกต่างหาก 

4. จากนั้นเมื่อฐานยิงโล่งโจ้ง คนร้ายก็จะงัดจรวดออกมาเตรียมปฏิบัติการ
จังหวะนี้ถ้าคุณโชคดียังมีสติอยู่ให้พยายามเซฟแรงไว้รอข้อต่อไป

5. เมื่อคนร้ายพยายามสอดใส่ ให้คุณรวบรวพลังที่มี"ขมิบ" ไว้ครับ
ตะบองแข็งหรือจะสู้แรงโล่เนื้อคนร้ายก็จะเริ่มเสียสมาธิเพราะจ้องจะลงรูอย่างเดียว  ให้คุณอาศัยจังหวะนี้ซึ่งคนร้ายมักจะเผลอลืมกดแขน
คว้าลูกป๋องแป๋งเลยคับ โดนลูกเดียวไม่เป็นไร อย่าตกใจปล่อยมือเพื่อ
กำใหม่ ให้ได้ 2 ลูก
จากนั้นบีบให้เต็มที่เลยคับ เอาเล็บจิกด้วยยิ่งดี ร้อยทั้งร้อยไม่มีใคร
คิดจะฆ่าคุณในตอนนี้หรอก รับรองร้องเสียงหลง ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

6. หลังจากนั้น อ๊ะๆ อย่าเพิ่งคิดหนี  พิจารณ าดูคนร้ายให้ดีก่อน  ประเมินสถานการณ์ว่า ที่เราทำไปหยุดมันได้หรือยัง
 
ผู้หญิง ส่วนใหญ่ไม่ตายตอนโดนข่มขืนแต่จะมาตายตอนนี้ล่ะ เพราะจะหนีอย่างเดียว ตัวเองก็วิ่งไม่ไหว คนร้ายก็ยังลุกขึ้นมาตามทุบหัวเอาได้
 
ดังนั้นหากเห็นว่าคนร้ายหมดสภาพแน่ๆและชุมชนอยู่ไม่ไกลจึงค่อยหนี

7. ทีนี้ถ้าคนร้ายแค่เสียจังหวะคืออาจจะลงไปนอนงอก่องอขิงอยู่แป๊บเดียวและมีทีท่าจะลุกขึ้นมา
 
 
 สิ่งที่คุณต้องทำคือ รีบหาอาวุธให้เร็วที่สุด ได้แก่ ไม้ ก้อนหิน ปากกา
คัตเตอร์ สเปรย์ ปืน ฯ ถ้าไม่มีจริงๆก็ส้นตรีนนี่แหละ ถีบเข้าไปที่บริเวณ
ต่อไปนี้

- ที่เดิม (นั่นแหละ) แต่ส่วนใหญ่จะทำไม่ได้เพราะคนร้ายมักจะกุมไว้
- หน้าแข้งหรือกลางแสกหน้า คนตัวโตๆตายเพราะส้นตรีนผู้หญิงๆมีเยอะ  ยิ่งใส่ส้นสูงด้วย อู๊ย....
- กกหู ขมับ ทุบรัวๆเลยคับ(ไม่แนะนำท้ายทอยหรือคาง เพราะโดนยาก)
- ถ้ามีก้อนหินโตๆ ทุบกลางหน้าแข้งเลยครับ รับรองเดี้ยง ร้องลั่น
- ที่สุดท้าย อาจจะโหดหน่อยแต่ถ้าทำได้ เวิร์คแน่นอน ทุบ"นิ้วเท้า" โดยเฉพาะนิ้วเล็กๆตั้งแต่นิ้วกลางถึงนิ้วก้อยนี่ล่ะ ทุบผั่วะเข้าไป

อย่าใจอ่อน เอาให้เละไปเลย ถ้าทำดีคนร้ายอาจจะเจ็บถึงสลบ

.........จากนั้นรีบจัดเครื่องแต่งกาย คว้าสิ่งของมีค่าวิ่งให้เร็วที่สุด รอดแล้วเจ้าข้าเอ้ย ...............

เครดิส ::  http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1587966 

edit @ 21 Feb 2010 16:33:37 by TangDong

แนะนำตัวเล็กน้อยก่อนก็แล้วกันเนอะ !!
ชื่อ แตงกวา จ๊ะ
นามปากกา จะใช้ Tang Dong
อายุ 17 ปี

 หลังจากที่สมัครบล็อกนี้มาอยู่นาน พอสมควร ตอนแรกก็ไม่รู้ว่า
จะอัพอะไรดี เลยเอา นิยายเรื่องสั้น ที่มีแต่คนแนะนำว่า'ลองเอาไปวาดการ์ตูน'
แต่ด้วยความที่ว่า เออ ... เรามัน ฝืมือในการวาดไม่ดีนัก ก เลย ทำเป็นนิยาย
ไปก่อนก็แล้วกัน ลองอ่านดูนะ แล้วติดชมเราด้วยละกันนะคะ

 นิยายเรื่องสั้น .....

 Valentine's Day

ปีนี้หน้าร้อนมาไวกว่าที่คิด ทำให้แสงแดดจากพระอาทิตย์ที่เจิดจรัสอยู่บนผืนฟ้าที่กว้างใหญ่ไพร่สานได้ลง มา ฉาบบนในหน้าของ 'วิทยา'ชายหนุ่ม ที่กำลังนั้งรอใครสักคนในสวนสาธาระณะแห่งหนึ่งในตัวเมืองของกรุงเทพมหานคร  

          ในอ้อมแขนของเขา เขานั้งกอดตุ๊กตาหมี ขนาดปานกลาง อย่างรักใคร่ พลางคิดในใจว่า 'วันนี้แหละ ฉันต้องทำให้สำเร็จเสียจงได้'          

          ขนาดที่วิทยา นั้งรอคน 'สำคัญ'ของเขานั้น เขาได้หันมองดูผู้คนรอบข้างที่เข้ามาทำกิจกรรมต่างๆ ในยามเช้า ซึ่งก็เป็นกิจวรรคที่เห็นเป็นประจำอยู่แล้ว ดังเช่น วิ่งจ็อกกิ้ง ออกกำลังกาย พาสัตว์เลี้ยงเดินเล่น และอื่นมากมาย

          แต่วันนี้ คงมีบางอย่างแตกต่างกว่าวันทั่วไปนั้นก็คือ 'ทุกอย่างล้วนมาเป็นคู่'จึงทำให้บรรยากาศในส่วนสาธารณะแห่งนี้ มีกลิ่น หอมหวาน ของคู่รัก ทั้งชายหญิง ซึ่งคู่รักเหล่านั้นต่างเดินจูงมือกัน นั้งข้างกายกันป้อนอาหารให้กันแและกัน 'นี้แหละ วัน Valentine'วิทยาคิด   

            เขานั้งรออยู่นานก่อนที่จะ ยกมือ ดูนาฬิกาที่ขอมือของเขา หน้าปัดนาฬิกาบ่งบอกถึงเวลาอันสำคัณที่แสนหวานของเขากำลังใกล้เข้ามาถึงใน ไม่ช้า เขานั้งอย่างตื่นเต้น ไม่นานนักเสียงจากนาฬิกา ดังออกมา ถึงเวลานัดแล้วเขาชะโงกมองหา 'คนสำคัณ 'ของเขาคนนั้นแต่แล้วเขาก็ต้องถอนหายใจ เมื่อพบว่า 'คนสำคัณ' ของเขายังไม่มา   แต่ยังไงเขาก็จะ 'ต้องรอต่อไป' 

             1 ชั้วโมงผ่านไป ... คนสำคัณของเขาก็ยังไม่มาเสียที ทำให้วิทยา ได้แต่นั้งถอนหายใจ ความตื่นเต้นของเขาเริ่มหมดลงกลายเป็นความหวัง แต่ถึงกระนั้น เขาก็ได้แต่คิดว่า ...'ต้องรอต่อไป'  

              3 ชั่วโมงผ่านไป ... วิทยาก็ยังนั้งรออยู่ที่เดิม เขายังนั้งกอดตุ๊กตาหมีตัวนั้นโดยไม่ว่างมันเลยแม้แต่เสี้ยววินาที ความหวังของเค้าเริ่มน้อยลง เรื้อยๆ แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังคิดว่า 'ต้องรอต่อไป'     

              6 ชั่วโมงผ่านไป ... แสงแดดยามเย็น ได้ฉาบลงบนหน้าของวิทยา ณบัดนี้ วิทยา ยังนั้งค่อยเธออยู่ สายตาที่ท้อแท้ของเขามองไปยังเก้าอี้ที่ยังเหลือพื้นที่ข้างตัวเองนั้นยัง 'ว่างป่าว' สองมือของเขาค่อยๆว่างตุ๊กตาหมีที่แสนสำคัญนั้นลง คำว่าความหวังของเขา เริ่มจากหายไป แต่ยังไงเขาก็ยังจะ 'รอต่อไป'   

              8 ชั่วโมงผ่านไป ... แสงของพระอาทิตย์เริ่มไป มีแต่ความืดย่างกลายเข้ามาแทนที่ ตอนนี้ เขาไม่เหลือความหวังใดๆ อีกต่อไปทำให้เค้ารู้ว่าการรอค่อย นั้นมันนานแค่ไหน เพราะอะไร ทำไม ทำไม ไม่มาเสียที่ ดวงตาที่ท้อแท้และสิ้นหวังของเขา มองขึ้นไปบนผื้นฟ้าในใจเขาก็ได้แต่คิดโทษฟ้า เขา..จะไม่รอต่อไปแล้ว เขาจะไม่รอคนสำคัณคนนั้นอีกแล้ว   

                เขาตัดสินใจลุกจากเก้าอี้ ที่นั้งมาเกือบครึ่งวัน  สองมือโอบกอดตุ๊กตาหมีที่แสนสำคัณ สองเท้าก้าวเดิน ไปอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทาง ไม่นานนัก..วิทยาก็ได้รูสึกถึงแสงสว่างจากวัตถุบางอย่าง ฉาบลงด้านข้างของเขา เสียงของวัตถุนั้นส่งเสียงดัง ทำให้สีหน้าของคนรอบข้าง ต่างตกตะลึง และหวาดกลัว พวกเขาส่งเสียงกรี๊ดร้องดังสนั่น    

                 ไม่นานนักวัตถุที่ส่องแสงสว่างนั้น เข้ามาปะทะกับร่างกายของวิทยาเข้าอย่างจัง ตัวเขาล่อยลองไปกลางอากาศ สองมือก็พยายามไขว่คว้าตุ๊กตา เสียงร่างกายของเขา กระแทกลงกับพื้นจนทำให้วิทยารู้สึกถึงความเจ็บปวด แต่ถึงกระนั้น เขาก็พยายามที่จะไขว่คว้าตุ๊กตาตัวนั้นให้เสียจงได้ แต่ถึงกระไร  เขาก็ยังไม่ได้เสียที ดวงตาของเค้าเริ่มริบหรี่ลง ณ ช่วงเวลานั้นสิ่งนึง ที่เขาคิดได้คือ 'ลาก่อน Valentine's Day ของผม '

จบละ นิยายนี้ เอาไปโพสเล่นแค่สองที่เท่านั้นอะนะคะ นามปากกาก่อนหน้านั้นจะเป็น Taki แต่ตอนนี้
เปลื่ยนแล้ว เป็น TangDong ไม่รู้ว่าอันไหน จะดีกว่า ... ยังไงก็ติชมด้วยนะคะ